Περίληψη
Αφηγείται την ιστορία ενός μοναχικού, μεσήλικα άντρα που παντρεύεται μια νεαρή γυναίκα, τη Μπελίσα, για να ανακαλύψει μέσα από αυτήν τον έρωτα — όχι όπως τον είχε φανταστεί, αλλά όπως πραγματικά υπάρχει: απρόβλεπτος, σωματικός και βαθιά ανατρεπτικός.
Ηθοποιοί
Βανέσσα Παπαρούνη: Μπελίσα
Λίζα Περάκη: Μαρκόλφα
Άννα Κοζλόβα: Μητέρα
Ηλιάνα Δρίβα, Πάρις Περάκης: Δαιμόνια
Χρύσα Αναστάση: τραγούδι «Μέσα στου ποταμού την όχθη»
Συντελεστές
Σκηνοθεσία – Διασκευή – Δραματουργική επεξεργασία: Γιώργος Δρίβας
Βοηθός σκηνοθέτη: Βάσω Ρούσσου
Μετάφραση (από το αγγλικό κείμενο): Δώρα Μουτσούλα
Πρωτότυπη μουσική σύνθεση: Salvatore Bezzi
Σκηνογραφία: Γιώργος Δρίβας
Κατασκευή σκηνικών: Δημήτρης Σιαμίδης – Γιώργος Δρίβας
Ενδυματολογία: Λίζα Περάκη
Επιμέλεια/κατασκευή κοστουμιών: Ιωάννα Μπραστιάνου
Επιμέλεια κίνησης: Ευριδίκη Καββαδία
Μακιγιάζ: Λάμπρος Πρέντζας
Φωτισμοί: Νίκος Ζάννης – Γιώργος Δρίβας
Γραφιστικά: Λάμπρος Πρέντζας
Φωτογραφίες: Στάθης Δουβλέκας
Video trailer: Θ.Ο. Εξόρυξη
Σημείωμα σκηνοθέτη
Ο κήπος του δικού μας Περλιμπλίν δεν έχει λουλούδια, αλλά λέξεις. Σελίδες, ποιήματα και παραμύθια συνθέτουν το τοπίο ενός ανθρώπου που έμαθε να ζει μέσα στη φαντασία, μακριά από το σώμα, τον έρωτα και την εμπειρία. Η παρουσία της Μπελίσα διαρρηγνύει αυτή την εύθραυστη ισορροπία και τον φέρνει αντιμέτωπο με μια βαθιά ανθρώπινη αλήθεια: ότι η ζωή δεν είναι μόνο αφήγηση, αλλά και βίωμα.
Η συνάντησή τους δεν πυροδοτεί απλώς μια ιστορία έρωτα· αποτελεί σύγκρουση δύο κόσμων: της αποδοχής και της κατακραυγής απέναντι σε καταπιεσμένες ερωτικές επιθυμίες. Γύρω τους κινούνται πρόσωπα που ενσαρκώνουν παγιωμένες αντιλήψεις μιας κοινωνίας που περιορίζει και καθοδηγεί – συχνά ασφυκτικά – τις ανθρώπινες επιλογές.
Η έμπνευσή μου αντλεί από το παραμύθι και τον συμβολισμό, δημιουργώντας έναν σκηνικό κόσμο πιο σκοτεινό, όπου το πραγματικό και το φαντασιακό συνυπάρχουν. Οι αφηγητές εδώ παίρνουν θέση, μεταμορφώνονται σε ειρωνικούς παρατηρητές και, ταυτόχρονα, σε αθέατους φορείς μιας μοίρας που μοιάζει προδιαγεγραμμένη.
Οι κεντρικοί ήρωες διανύουν τη δική τους εσωτερική διαδρομή, οδηγούμενοι σε μια μορφή εξιλέωσης που δεν λειτουργεί ως τέλος, αλλά ως μετάβαση. Σε αυτό το μεταίχμιο, ο έρωτάς τους διεκδικεί τη δική του αιωνιότητα.
Με αυτή την ανάγνωση επιχειρούμε έναν στοχασμό πάνω στην επιθυμία, την ελευθερία και το τίμημα της αλήθειας: ένα ποιητικό σύμπαν όπου το όνειρο και η πραγματικότητα αλληλοδιαπερνώνται, αφήνοντας πίσω τους το ίχνος μιας βαθιά ανθρώπινης ανάγκης – να αγαπήσουμε και να υπάρξουμε πέρα από τα όρια που μας επιβάλλονται.
Γιώργος Δρίβας
Ευχαριστούμε θερμά για την βοήθεια της την Νατάσσα Τσιντικίδη.






















