Αυγά Μαύρα

Η συνάντησή τους, μετά από δεκαετίες, δεν αποτελεί μόνο μια προσωπική επανασύνδεση, αλλά και μια βαθιά, σχεδόν επώδυνη διαδικασία αναμέτρησης με όσα ειπώθηκαν – και κυρίως με όσα έμειναν ανείπωτα. Οι διαφορετικές τους μνήμες, οι σιωπές και οι συγκρούσεις τους, συνθέτουν ένα πολυεπίπεδο δραματουργικό τοπίο που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μέχρι την τελευταία στιγμή. Το έργο συνομιλεί ουσιαστικά με την ιστορική μνήμη και τις ανθρώπινες σχέσεις. Μέσα από μια σκηνική προσέγγιση που εστιάζει στον άνθρωπο, τη σιωπή και τον λόγο, το έργο φωτίζει τις αθέατες πλευρές μιας εποχής που εξακολουθεί να μας επηρεάζει. Η παράσταση ισορροπεί ανάμεσα στη συγκίνηση και τον στοχασμό, αναδεικνύοντας με λεπτότητα τη σημασία της συμφιλίωσης – όχι ως εύκολη λύση, αλλά ως δύσκολη και αναγκαία επιλογή. Με φόντο μια ταραγμένη ιστορική περίοδο, το έργο μιλά για τη μνήμη, την ευθύνη και τη δύναμη των ανθρώπινων δεσμών.

Στην επιλογή του έργου «Αυγά Μαύρα» του Διονύση Χαριτόπουλου οδηγηθήκαμε στην προσπάθειά μας να καταδείξουμε την πορεία της ελληνικής κοινωνίας στο μετεμφυλιακό κράτος με όσο μεγαλύτερη αντικειμενικότητα. Ο συγγραφέας μας οδηγεί στην αποκρυπτογράφηση των συνεπειών όσων ακολούθησαν με τη λήξη του αδελφοκτόνου εμφυλίου και των τραυματισμένων ψυχών.

Απέχοντας – και εν πολλοίς διωκόμενος– από το λεγόμενο επαγγελματικό θέατρο του δήθεν, της ψευτοκουλτούρας, της μοντερνιάς και της επιφανειακής ευκολίας στράφηκα στην ερασιτεχνική δημιουργία που τολμά να αναμετρηθεί με αυθεντικά κείμενα, ικανά να προάγουν τη γνώση, να φωτίσουν προβλήματα, την κρατούσα εγκληματική παθογένεια και τις βαθύτερες ρωγμές της σύγχρονης ελληνικής κοινωνικής πραγματικότητας. Το θέατρο δεν οφείλει να προσφέρει λύσεις, αλλά να γεννά ερωτήματα και να καλλιεργεί συνείδηση. Τις λύσεις και την υπέρβαση ενός βαριά φορτισμένου παρελθόντος μπορεί να τις κατακτήσει μόνο ένας λαός που διαπαιδαγωγείται μέσα από την πνευματική παραγωγή του θεάτρου, της λογοτεχνίας, της ποίησης, του κινηματογράφου και των τεχνών. Τα συμπεράσματα ανήκουν στον ίδιο τον σύγχρονο άνθρωπο, εφόσον απομακρυνθεί από τις διχαστικές ρητορείες και εκείνους, τους πάσης φύσεως πολιτικάντηδες, που δηλητηριάζουν συνειδήσεις, επικαλούνται τον λαό και, στο όνομα δήθεν «εθνικών φρονημάτων», στιγματίζουν κάθε διαφορετική φωνή, διαιωνίζοντας τον εθνικό διχασμό ενώ παράλληλα περιπλέκουν ακόμη πιο πολύ τα κοινωνικά αδιέξοδα.

Οι φωτογραφίες της εκτέλεσης των διακοσίων αγωνιστών στην Καισαριανή από τους Γερμανούς αποτελούν την κορυφαία απόδειξη της δράσης των «γνήσιων και εθνικοφρόνων πατριωτών». Αφού ρήμαξαν τη χώρα από τα πιο δυναμικά στελέχη, οι ταγματασφαλίτες κατέλαβαν όλες τις δημόσιες θέσεις και σήμερα οι γόνοι τους κυριαρχούν καταδυναστεύοντας κάθε δυναμική κοινωνική κινητοποίηση.

Ιωάννινα, Μάρτιος 2026 — Γιώργος Νάκος